ANKARA'DA RÜZGAR ESMİYOR!..

Zaman akıp geçerken arzularımın sadece çocukluğumu tekrar yaşama isteği olduğunu farkediyorum.. Duvarlarında adının yazılı olduğu odamın köhne karanlığında dalıyorum hülyalara..
Bazen sen geliyorsun aklıma, bazen sensizliğim...
Bazen seviniyorum hayalinle başbaşa olduğuma, bazen de hıçkırıklara boğuluyorum sensizliğin koynunda...
Ben Seni Yaşıyorum! Devamı..

Zaman

Pıhtılaşmış Aşklarım

Ne Yaptım Ki Sana

KİMİNLE MUHATABIM!
Yaşamdan izlerin bir parçası.. Zamana uygun :)

 

Hiç tanımadım belkide; benliğimi bulduğum ışığı yansıtan gözlerin sahibini.. Kaçırmadım kendimi, uzaklaşmadım. Masumane bir yakınlıktı benimkisi alelade.. Yaklaştıkça sana sıcaklığını farkettim ışığından ziyade ve kapıldım düşünmeden.. O kadar garipti ki sıcaklığın.. Sanki buz denizinin ortasında kalmış ben bir an için bir kor parçası tutuyordum avuçlarımda.. Yakıyordun umarsızca. Yüreğim senle doluyor, bedenim sıcaklığını kaldıramıyor uzaklaşmak istiyordu..
Zamanla anladım ki bedenimin kabul etmeyişi sadece bir korkuydu.

İşte bu idi sensizliğin bana tattırdığı,
Sana alışmanın verdiği acının korkusu..

"İçiniz kor gibi yanarken susmak, acıların en beteridir. "